| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 |
پرسش . من یک خواستگار دارم که سن آن 25 سال است و خودم 20 ساله هستم.
پدر و مادرم این پسر را قبول دارند و همه از اون تعریف مىکنند ولى مادر اون زن خوبى نیست، همه میگن که اون زن فاسدى هست. من پسره را خیلى دوست دارم ولى حضرت محمد صلى الله علیه و آله یک حدیث گفتند که دقیق آن را نمىدانم: از میوه خوب در خانواده بد پرهیز کنید. مادرم میگه اگر با اون ازدواج کردى مردم پشت سرمان حرف مىزنند ولى من میگم با مردم کارى ندارم، آخه مادرش چه ربطى به خودش داره؟ ولى با این وجود باز هم از پسره تعریف مىکنند. بابام که خیلى قبولش داره، خواهر بزرگم میگه تو تحصیل کرده هستى، نباید با اون ازدواج کنى؛ آیا تحصیلات ملاک ازدواج هست؟ پسره خونه داره، ماشین داره، یک تعمیرگاه داره، سرویس مدرسه داره. مشکل ما فقط مادرشه. نمىدانم چى جواب بدم ولى من خیلى دوسش دارم، اونم همینطور.
ادامه مطلب ...
کار خوب و ارزشمندى که بر زیبایىهاى زندگى افزوده و باعث استحکام زندگى زناشویى مىگردد، آن است که بدون منّت انجام گیرد؛ بنابراین شایسته نیست زن در مقابل کارهاى نیک و وظیفه اخلاقى خود در حق همسر، منّت بگذارد؛ زیرا در اثر منّتگذارى ارزش کار خود را از بین مىبرد.
پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله فرمودند: «اگر زنى تمام طلاها و نقرهها را به خانه شوهر ببرد آنگاه روزى به سرش منّت بگذارد و بگوید، تو از مال من مىخورى، در این صورت ارزش زحمات او از بین مىرود؛ اگر چه از عابدترین مردم باشد؛ مگر اینکه از شوهر خود عذر بخواهد»
پرسش ها و پاسخ هاى دانشجویى، ج48، ص: 79
قهر کردن صفت ناپسندى است که آثار شومى بر روابط خانوادگى مىگذارد؛ زیرا آغازى بر شکاف در زندگى زناشویى است و باعث بروز ناراحتىها و اختلاف گردیده، اطمینان زن و شوهر را نسبت به یکدیگر سلب مىنماید.
پیامبر گرامى اسلام صلى الله علیه و آله مىفرمایند: «هر زنى که با شوهرش قهر کند در حالىکه خودش مقصر بوده است، در روز قیامت با فرعون، هامان و قارون در پایینترین جایگاه آتش محشور مىشود، مگر اینکه توبه کند و (نزد شوهرش) برگردد».[1]
پرسش ها و پاسخ هاى دانشجویى، ج48، ص: 79
[1] ( 2).« ایُّما امْرَأةٍ هَجَرَتْ زَوجَها وَهِیَ ظالِمَةٌ حُشِرَتْ یَوْمَ القیامَةِ مَعَ فِرْعَوْنَ وهامانَ وَ قارُونَ فی الدّرکِ الأسْفَلِ مِنَ النّارِ الّا أنْ تَتُوبَ و تَرْجِعَ»( رضىالدین طبرسى، مکارم الاخلاق، ص 202) ..