پایتخت معنوی جهان اسلام

پایتخت معنوی جهان اسلام

سامانه فیش های تبلیغی ما
پایتخت معنوی جهان اسلام

پایتخت معنوی جهان اسلام

سامانه فیش های تبلیغی ما

بدى مادر پسر

پرسش . من یک خواستگار دارم که سن آن 25 سال است و خودم 20 ساله هستم.

پدر و مادرم این پسر را قبول دارند و همه از اون تعریف مى‏کنند ولى مادر اون زن خوبى نیست، همه میگن که اون زن فاسدى هست. من پسره را خیلى دوست دارم ولى حضرت محمد صلى الله علیه و آله یک حدیث گفتند که دقیق آن را نمى‏دانم: از میوه خوب در خانواده بد پرهیز کنید. مادرم میگه اگر با اون ازدواج کردى مردم پشت سرمان حرف مى‏زنند ولى من میگم با مردم کارى ندارم، آخه مادرش چه ربطى به خودش داره؟ ولى با این وجود باز هم از پسره تعریف مى‏کنند. بابام که خیلى قبولش داره، خواهر بزرگم میگه تو تحصیل کرده هستى، نباید با اون ازدواج کنى؛ آیا تحصیلات ملاک ازدواج هست؟ پسره خونه داره، ماشین داره، یک تعمیرگاه داره، سرویس مدرسه داره. مشکل ما فقط مادرشه. نمى‏دانم چى جواب بدم ولى من خیلى دوسش دارم، اونم همین‏طور.

ادامه مطلب ...

پرهیز از منّت‏گذارى‏

کار خوب و ارزشمندى که بر زیبایى‏هاى زندگى افزوده و باعث استحکام زندگى زناشویى مى‏گردد، آن است که بدون منّت انجام گیرد؛ بنابراین شایسته نیست زن در مقابل کارهاى نیک و وظیفه اخلاقى خود در حق همسر، منّت بگذارد؛ زیرا در اثر منّت‏گذارى ارزش کار خود را از بین مى‏برد.

پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله فرمودند: «اگر زنى تمام طلاها و نقره‏ها را به خانه شوهر ببرد آن‏گاه روزى به سرش منّت بگذارد و بگوید، تو از مال من مى‏خورى، در این صورت ارزش زحمات او از بین مى‏رود؛ اگر چه از عابدترین مردم باشد؛ مگر اینکه از شوهر خود عذر بخواهد»

پرسش ها و پاسخ هاى دانشجویى، ج‏48، ص: 79

پرهیز از قهر کردن با شوهر

قهر کردن صفت ناپسندى است که آثار شومى بر روابط خانوادگى مى‏گذارد؛ زیرا آغازى بر شکاف در زندگى زناشویى است و باعث بروز ناراحتى‏ها و اختلاف گردیده، اطمینان زن و شوهر را نسبت به یکدیگر سلب مى‏نماید.

پیامبر گرامى اسلام صلى الله علیه و آله مى‏فرمایند: «هر زنى که با شوهرش قهر کند در حالى‏که خودش مقصر بوده است، در روز قیامت با فرعون، هامان و قارون در پایین‏ترین جایگاه آتش محشور مى‏شود، مگر اینکه توبه کند و (نزد شوهرش) برگردد».[1]

پرسش ها و پاسخ هاى دانشجویى، ج‏48، ص: 79


[1] ( 2).« ایُّما امْرَأةٍ هَجَرَتْ زَوجَها وَهِیَ ظالِمَةٌ حُشِرَتْ یَوْمَ القیامَةِ مَعَ فِرْعَوْنَ وهامانَ وَ قارُونَ فی الدّرکِ الأسْفَلِ مِنَ النّارِ الّا أنْ تَتُوبَ و تَرْجِعَ»( رضى‏الدین طبرسى، مکارم الاخلاق، ص 202) ..