یکى دیگر از دستورات بهداشتى آمیزش جنسى این است که با شکم پر آمیزش نشود. وقتى غذا وارد معده مىشود به فاصله کمى تحت تأثیر دستگاه گوارش قرار گرفته و تغییراتى در آن صورت مىگیرد. در این موقع علاوه بر اینکه بیشتر توانمندىهاى بدن به امر گوارش متمرکز مىشود، فشار خون نیز به دلیل جذب مواد غذایى، افزایش پیدا کرده و اعصاب فرد، یک نوع سستى و رخوت پیدا مىکند. اگر در این موقع به آمیزش جنسى پرداخته شود، لازمهاش افزایش تحریک اعصاب و سیستم روانى جنسى است. وقتى افزایش خون با تحریک شدید اعصاب همراه شود، ضررهاى زیاد متوجه بدن مىگردد. احتمال پارگى در شریانها و خونریزى در مغز، افزایش پیدا مىکند. در اثر این تحریکات و فشارها، آسیبهاى زیادى به ارگانیزم روانى و جسمانى وارد مىشود.[1] در آموزهها و تعالیم آسمانى نیز از آمیزش کردن در حالىکه شکم پر است، نهى شده و توصیه گردیده در حالىکه بدن راحت است و فشار معده وجود ندارد، آمیزش انجام شود.
امام صادق علیه السلام مىفرماید: «سه چیز به بدن انسان صدمه و زیان مىرساند؛ حمام رفتن در حال سیرى و پر بودن شکم، نزدیکى با همسر با شکم پر و همبسترى با پیرزنان فرتوت و مسن».[2]
نکتهاى که بیان آن خالى از لطف نیست این است که اغلب زنان اعتقاد دارند هم آغوشى باید شب هنگام و در تاریکى رخ دهد، البته تا حدى حق با آنهاست چون این تلقى به حیاى ذاتى زنان بر مىگردد
______________________________
پرسش ها و پاسخ هاى دانشجویى، ج48، ص: 65
[1] ( 1). محسن ماجراجو، نیازها و روابط جنسى و زناشویى، ص 292 ..
[2] ( 2).« ثلاثة یهد من البدن: دخول الحمام على البطنة و الغشیان على الإمتلاء و نکاح العجانیز»؛( الحر العاملى، وسایل الشیعه، ج 20، ص 255) ..
پرسش 435. لمس بیمار براى معاینه و درمان، چه حکمى دارد؟
همه مراجع (به جز تبریزى و سیستانى): اگر پزشک همجنس در دسترس نباشد، لمس بیمار براى معاینه و درمان اشکال ندارد؛ ولى باید به مقدار ضرورت اکتفا کند.[1]
آیات عظام تبریزى و سیستانى: اگر پزشک هم جنس در دسترس نباشد و یا مهارت مرد بیشتر باشد، لمس بیمار براى معاینه و درمان اشکال ندارد؛ ولى باید به مقدار ضرورت اکتفا کند.[2]
تبصره 1. اگر معاینه از روى لباس ممکن باشد، باید به این راه بسنده کند.
تبصره 2. جواز لمس بیمار به منظور معاینه، باعث نمىشود که نگاه به بدن نیز جایز باشد؛ مگر آنکه نگاه به آن لازم باشد.
[1] ( 1). مکارم، نورى، فاضل و امام، تعلیقات علىالعروة، النکاح، ج 35 و 48؛ صافى، هدایة العباد، ج 2، النکاح، م 22؛ توضیحالمسائل مراجع، م 2441؛ وحید، توضیحالمسائل، م 2450.
[2] ( 2). سیستانى، منهاجالصالحین، ج 3، النکاح، م 20 و 21؛ تبریزى، صراطالنجاة، ج 5، س 1039 و 1024.
پرسش 595. آیا جایز است تسهیلاتى را که بانک براى استفاده خاصى (مانند تعمیر، خرید و ساخت خانه) به اشخاص واگذار مىکند،
در کارهاى دیگر مصرف کرد؟
همه مراجع (به جز بهجت): خیر، حق ندارد آن را در غیر کار معین شده، مصرف کند.[1]
آیةاللَّه بهجت: به طور کلى گرفتن تسهیلات با بهره از بانک حرام است؛ مگر آنکه خودش با بانک معامله شرعى انجام دهد.[2]
تبصره. نظر آیةاللَّه بهجت این است که به عنوان مثال: بانک، جنسى را [هرچه که باشد]، به مبلغ سود سپرده به مشترى بفروشد؛ به شرط اینکه مبلغى را تا مدت معینى به بانک قرض بدهد.[3]
[1] ( 1). امام، استفتاءات، ج 3، امور بانکى، س 2؛ تبریزى، استفتاءات، س 2134 و 2147؛ خامنهاى، اجوبة الاستفتاءات، س 1790؛ مکارم، استفتاءات، ج 2، س 1699؛ فاضل، جامعالمسائل، ج 2، س 1001؛ دفتر: وحید، بهجت، سیستانى، نورى و صافى.
[2] ( 2). دفتر: بهجت.
[3] ( 3). بهجت، توضیحالمسائل، م 2283.