پایتخت معنوی جهان اسلام

پایتخت معنوی جهان اسلام

سامانه فیش های تبلیغی ما
پایتخت معنوی جهان اسلام

پایتخت معنوی جهان اسلام

سامانه فیش های تبلیغی ما

چرا به بسیج شجره طیبه می گویند ؟؟؟!!!

أَ لَمْ تَرَ کَیْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا کلَمَةً طَیِّبَةً کَشَجَرَةٍ طَیِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَ فَرْعُهَا فىِ السَّمَاءِ(24) ابراهیم
آیا ندیدى چگونه خداوند «کلمه طیبه» (و گفتار پاکیزه) را به درخت پاکیزه‏اى تشبیه کرده که ریشه آن (در زمین) ثابت، و شاخه آن در آسمان است؟!
تُؤْتىِ أُکُلَهَا کلُ‏َّ حِینِ  بِإِذْنِ رَبِّهَا  وَ یَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُونَ(25)ابراهیم
هر زمان میوه خود را به اذن پروردگارش مى‏دهد. و خداوند براى مردم مثلها مى‏زند، شاید متذکّر شوند (و پند گیرند)!
شجره‏ ى طیّبه و درخت پاک آثارى دارد، مانند: رشد داشتن، پرمیوه بودن، سایه‏دار و پایدار بودن، در همه وقت ثمر دادن. انسان موحّد نیز هرگز راکد نیست و آثار ایمانش دائماً در گفتار و اعمالش آشکار است. اعتقادش دایمى است نه موسمى و همواره دیگران را به ایمان و معروف دعوت مى‏کند

آیا این 3 را دارید ؟؟؟!!!


 ثَلَاثُ خِصَالٍ هُنَّ أَشَدُّ مَا عَمِلَ بِهِ الْعَبْدُ إِنْصَافُ الْمُؤْمِنِ مِنْ نَفْسِهِ وَ مُوَاسَاةُ الْمَرْءِ لِأَخِیهِ وَ ذِکْرُ اللَّهِ عَلَى کُلِّ حَالٍ قِیلَ لَهُ فَمَا مَعْنَى ذِکْرِ اللَّهِ عَلَى کُلِّ حَالٍ قَالَ ع یَذْکُرُ اللَّهَ عِنْدَ کُلِّ مَعْصِیَةٍ یَهُمُّ بِهَا فَیَحُولُ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ الْمَعْصِیَةِ

 

سه خصلت است از همه اعمال بندگان دشوارتر است: در حق دیگران انصاف دادن، در میان نهادن مال با برادر، و یاد خدا در هر حال. پرسیدند: یاد خدا در هر حال یعنى چه؟ فرمود: هنگام عزم بر گناه خدا را به یاد آرد تا میان او و گناه حائل شود.
تحف العقول ؛ النص ؛ ص378

کجا و چطوری سخن گفتن !!!!!!!!!


 لَا تَکَلَّمْ بِمَا لَا یَعْنِیکَ وَ دَعْ کَثِیراً مِنَ الْکَلَامِ فِیمَا یَعْنِیکَ حَتَّى تَجِدَ لَهُ مَوْضِعاً فَرُبَّ مُتَکَلِّمٍ تَکَلَّمَ بِالْحَقِّ بِمَا یَعْنِیهِ فِی غَیْرِ مَوْضِعِهِ فَتَعِبَ وَ لَا تُمَارِیَنَّ سَفِیهاً وَ لَا حَلِیماً فَإِنَّ الْحَلِیمَ یَغْلِبُکَ وَ السَّفِیهَ یُرْدِیکَ وَ اذْکُرْ أَخَاکَ إِذَا تَغَیَّبَ بِأَحْسَنِ مَا تُحِبُّ أَنْ یَذْکُرَکَ بِهِ إِذَا تَغَیَّبْتَ عَنْهُ فَإِنَّ هَذَا هُوَ الْعَمَلُ وَ اعْمَلْ عَمَلَ مَنْ یَعْلَمُ أَنَّهُ مَجْزِیٌّ بِالْإِحْسَانِ مَأْخُوذٌ بِالْإِجْرَامِ


حرف بیهوده مزن، بسیارى از سخنان سودمند را نیز تا محل مناسبى نیابى مگوى، بسا گوینده که حرف حق و مفیدى را نابجا گفت و به رنج افتاد، با نابخرد و خردمند هیچ کدام کشمکش نکن، که خردمند بر تو غالب آید، و نابخرد هلاکت سازد، در غیاب برادرت بهترین سخنى را بگو که دوست دارى در غیابت بگوید که عمل این است، در کارها چون کسى باش که مى‏داند بر نیکى پاداش بیند، و در جرم مسئولیت دارد
تحف العقول ؛ النص ؛ ص379